Mieszko II Lambert Mieszko II Lambert (ur. 990 r., zm. 10 lub 11 maja 1034 r.) – król Polski 1025-1031, książę Polski 1032-1034 z dynastii Piastów, drugi syn Bolesława I Chrobrego, a pierwszy z małżeństwa z Emnildą, księżniczką słowiańską. Przejął władzę po śmierci ojca i prawdopodobnie wypędził z kraju swoich dwóch braci. Zorganizował dwa niszczycielskie najazdy na Saksonię w 1028 i 1030.

“ Zgodnie z zapiskami z klasztoru w Brauweiler późniejszy król polski Mieszko, wysławszy dziewosłębów z najróżnorodniejszymi darami, jak przystało na osobę królewską, za pośrednictwem wspomnianego władcy [króla Niemiec] do jego pierworodnej córki, prosił o rękę Rychezy. ”

Mieszko II już za życia ojca był aktywny politycznie, co pozwala twierdzić, że Bolesław Chrobry wyznaczył go na swojego następcę. Uczestniczył przede wszystkim w polityce niemieckiej, zarówno jako przedstawiciel Chrobrego, poseł, jak i dowódca wojsk.

W 1013 przybył do Magdeburga, by złożyć hołd królowi Henrykowi II. Kilka miesięcy później to samo uczynił Bolesław Chrobry. Nie jest jasny cel wizyty Mieszka, szczególnie że nie było przyjęte, by dwóch lenników składało hołd z jednego terytorium. Prawdopodobnie chodziło o uzyskanie lenna na Milsko i Łużyce lub Morawy. Niewykluczone również, że był to jedynie hołd osobisty, nie pociągający za sobą zobowiązań prawnych. Inna hipoteza zakłada, że terytoria lenne zostały przekazane najpierw synowi Chrobrego, a dopiero później jemu samemu, lub że hołd wiązał się z planowanym ślubem Mieszka.



W 1014 roku Mieszko został wysłany przez ojca do Czech w roli emisariusza. Miał przekonać księcia Udalryka do sojuszu przeciw Henrykowi II. Misja zakończyła się niepowodzeniem, a Udalryk uwięził Mieszka. Został on uwolniony dopiero po interwencji cesarza, który pomimo zdrady Chrobrego lojalnie wypełniał obowiązki seniora i ujął się za swoim wasalem. W efekcie Mieszko trafił na dwór cesarski w Merseburgu stając się zakładnikiem władcy niemieckiego. Prawdopodobnie Henryk chciał w ten sposób wymusić na Bolesławie Chrobrym przybycie do Merseburga i wyjaśnienie antycesarskich działań. Plan ten nie powiódł się, ponieważ pod naciskiem spokrewnionych z Mieszkiem możnowładców saskich cesarz zgodził się na powrót Mieszka do Polski.

Wikipedia